Copyrights @ Journal 2014 - Designed By Templateism - SEO Plugin by MyBloggerLab

ΝΑ ΤΟΝ ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ

Share
Ποιός αγοράζει ακόμα το Βήμα;Ποιός έχει κάνει πρώτο και με διαφορα το δελτίο του Μέγκα;Πόσο κάθαρμα μπορεί να είναι κάποιος;Πόσο θρασύς για να μπορεί να γράφει το παρακάτω άρθρο;Από που αντλεί αυτό το θράσσος;Από που αντλεί τη νομιμοποίηση για να μιλάει συνεχώς απαξιωτικά με όσους αντίκεινται στην άποψή του;Σταματήστε ν αγοράζετε το Βήμα.Μην υποκύπτετε στις προσφορές.Μην πουλιέστε για ένα ντιβιντί.Δείξτε ότι ξέρετε να τιμωρείτε.Βήμα έχω να πάρω πάνω από 3 χρόνια,έστω κι αν κάποιες απ τις προσφορές του μουάρεσαν πολύ.Αλλά ξέρω ότι πρέπει να τιμωρώ.Διαβάστε το σημερινό κατάπτυστο άρθρο του Πρετεντέρη που μου χάλασε το πρωινό μου.Το θράσος αυτό του ανθρώπου είναι απύθμενο.Και η αλλοτρίωσή του παροιμιώδης.Αγωνιστική δικαιοσύνη Στην Ελλάδα επικρατεί μια πρωτότυπη αντίληψη: οι κοινωνικοί αγώνες είναι εξ ορισμού δίκαιοι επειδή είναι αγώνες. Και δεν εννοώ ότι επικρατεί μόνο σε έναν κύκλο συνδικαλιστών ή διαμαρτυρομένων ή ακόμη και κατατρεγμένων, οι οποίοι ευλόγως υπερασπίζονται το δίκιο τους και τη δουλειά τους. Επικρατεί και σε μια σημαντική μερίδα του Τύπου, η οποία έχει συνηθίσει να εμπορεύεται την κοινωνική ευαισθησία σε βάρος της κοινωνίας.Μόλις χθες, ας πούμε, η κοπή κάποιων δένδρων στην Πατησίων για να γίνει υπόγειο πάρκινγκ και οι αντιδράσεις των διαφόρων τοπικών(;) παραγόντων του ΣΥΡΙΖΑ έτυχαν περίπου ισότιμης κάλυψης και ανάλογου ύφους περιγραφών με την εισβολή των Ισραηλινών στη Γάζα.Στο ερώτημα όμως «πού θα γίνουν πάρκινγκ αν δεν τα κάνουν υπόγεια στους ελεύθερους χώρους που έχουν απομείνει;» καμία πολεμική ανταπόκριση από το μέτωπο Πατησίων και Κύπρου δεν μπήκε στον κόπο να απαντήσει. Ισως επειδή, κατά την ενδιαφέρουσα άποψή τους, η Αθήνα έχει ανάγκη από πράσινο (σωστό), από αγωνιστές (παίζεται), αλλά όχι από πάρκινγκ!Ούτως ή άλλως, τα όρια του «δικαίου» στην Ελλάδα μοιάζουν με κολάν και ξεχειλώνουν κατά προτίμηση. Σε σημείο ώστε «δίκαιο» τελικά να αποτελεί η πάρτη του καθενός. Δίκαια αιτήματα έχουν οι αγρότες, άρα μπορούν να παραλύουν την Ελλάδα όποτε τους γουστάρει. Δίκαια αιτήματα είχαν και όσοι έκλειναν προηγουμένως τα λιμάνια ή τις χωματερές ή τα σχολεία. Ακόμη περιμένω πότε θα διαβάσω ότι κάποιο αίτημα κάποιας κοινωνικής ομάδας δεν είναι δίκαιο ή ότι κάποια αγωνιστική δραστηριότητα είναι υπερβολική.Είναι όμως δυνατόν να έχουν όλοι και πάντα μόνο δίκαια αιτήματα; Και είναι δυνατόν πάντα οι ίδιοι να βρίσκουν ότι δικαίως διαλύεται κάθε φορά η πόλη ή ο τόπος; Φαίνεται πως ναι. Και αν κάποιοι τολμήσουν να αντιδράσουν στην ιδιότυπη αυτή αντίληψη περί δικαιοσύνης, εισπράττουν τη μομφή του «κοινωνικού αυτοματισμού» αφού αρνούνται να αντιληφθούν ότι η «αγωνιστική δικαιοσύνη » είναι δικαιοσύνη πρωτίστως επειδή είναι αγωνιστική.Λυπάμαι που το λέω, αλλά βρίσκω αυτή την αντίληψη και βαθιά νοσηρή και απόλυτα αντιδημοκρατική. Νοσηρή, επειδή μετατρέπει την κοινωνία σε ρινγκ όπου όλοι συνεχώς πλακώνονται με όλους διότι όλοι (τελικώς) δίκιο έχουν. Αντιδημοκρατική, επειδή νομιμοποιεί τη διεκδίκηση πριν από τη διαπραγμάτευση, άρα υποθάλπει την αδιαλλαξία. Και η δημοκρατία είναι ακριβώς το αντίθετο: μια συνεχής διαπραγμάτευση στο όνομα μιας επιθυμητής συνδιαλλαγής. Αλλά ποιος ενδιαφέρεται για κάτι τέτοιο στην Ελλάδα;mailto:jpretenteris@dolnet.grΑυτός είναι ένας απ τους "καλύτερους"αναλυτές στην Ελλάδα;Αυτή η απλουστευτική συλλογιστική;Αυτή η επιφανεικότατη προσέγγιση;Να τον χαιρόμαστε.Αλλά είπαμε,όπως είχε απαντήσει και σε κάποιον που του είχε γράψει τη διαφωνία του με κάτι που είχε γράψει,ο Πρετεντέρης "δε μπορεί να συνομιλεί με ΗΛΙΘΙΟΥΣ".